T3 เรณุกา เชียรวิชัย
28 August 2019

feedback จากโค๊ช

ขอบคุณสำหรับ feedback ในวันนี้ค่ะ สำหรับการให้แนวคิดในเรื่องการเป็นผู้นำ ซึ่งตอนแรกที่โค้ชบอกว่าเราวางตัวเป็นผู้ใหญ่ ซึ่งบางครั้งทำให้คนเข้าถึงเรายาก และยกตัวอย่างหัวหน้าที่เราชอบว่าเราอยากเป็นแบบไหน และก็กลับมานั่งคิดทบทวนว่าตัวเราเป็นผู้นำแบบไหนนะ ตัวเองรู้สึกว่าเราเก่งในสายงานของเรา แต่เราคิดว่าเรายังพัฒนาได้อีกนะ แต่ในสายตาของคนนอกสายงานละ ตอนแรกก็มั่นใจฉันเก่ง แต่บางครั้งเรามองแต่ตัวเราเอง ด้วยภาระงานที่ต้องทำในที่ทำงานกดดัน คอยแก้ปัญหา และเป็นที่ปรึกษาให้กับคนทั้งองค์การ ทำให้เราดูจริงจัง คนที่อายุน้อยกว่าหรือสายงานอื่นอาจไม่เข้าใจ แต่ก็ทดลองกับลูกน้องในทีม ไม่คิดเลยว่าการยิ้มหรือแม้แต่การแสดงท่าทางต่างๆ ของเราในฐานะหัวหน้ามีผลต่อลูกน้องมาก แต่ในใจยังคิดว่าคนเรามีหลายหน้าที่และบทบาท ตอนเป็นหัวหน้าสายตรวจสอบถ้าไม่เคร่งขรึมวันๆๆคงมีแต่คนมาหาจนไม่ได้ทำงาน แต่ก่อนได้ชื่อว่าเป็นคนอัธยาศัยดีได้รับคำชม แต่อาจจะเฉพาะคน gen ก่อนหน้าหรือรุ่นเดียวกัน แต่พอออกจากที่ทำงานไปเรียนอายุมากกว่าน้องๆที่เรียนแต่ดีใจทุกคนทักทาย แย่งตัวไปทำงาน ก็เป็นอีกบทบาทหนึ่ง แต่อาจเพราะไม่มีงานมากดดัน พอกลับบ้านเป็นนางฟ้าสำหรับลูกๆๆ เลยคิดกลับไปกลับมา ทำอะไรที่เรามีความสุข แต่เรามองตัวเราคนเดียวคงไม่ได้ เพราะทุกการกระทำของเรามีผลต่อการมองของคนอื่น แต่เราคงไม่เสียหลักที่เราตั้งมั่น แต่ขึ้นอยู่กับตัวเราเองมากกว่าว่าเราจะเลือกแบบไหน เหมือนว่าถ้าอยากเป็นคนรวยก็ทำแบบคนรวยทำ ถ้าอยากเป็นผู้นำก็ต้องทำแบบผู้นำเค้าทำ ขอบคุณโค้ชค่ะที่เตือนสติว่าคนอื่นอาจมองไม่เหมือนเรา แต่ตัวเองคิดว่าตัวเองยังพัฒนาได้อีก เพราะเรามีเป้าหมายที่ชัดเจน